Niedobór magnezu dotyczy ponad połowy dorosłych Polaków, a pacjenci sięgają po preparaty o coraz wyższych dawkach. Mechanizm wchłaniania jelitowego pokazuje paradoks – wraz ze wzrostem dawki spada procent przyswajania, a niewchłonięta reszta wywołuje efekt osmotyczny i pogłębia niedobory innych mikroelementów. Skuteczna farmakoterapia opiera się na czterech filarach: dawce, formie chemicznej soli, technologii uwalniania i statusie regulacyjnym preparatu. Pracę uzupełnia opis przypadku pacjentki z niedoborem magnezu indukowanym inhibitorem pompy protonowej, u której zmiana preparatu na mleczan magnezu w postaci dojelitowej przywróciła skuteczność terapii. Tekst dostarcza farmaceucie narzędzi merytorycznych do rekomendacji preparatu dopasowanego do profilu klinicznego pacjenta.